Terug

Zoals ruim 3 eneenhalf jaar geleden beloofd: Ik ben terug.
Stel je er niet te veel van voor. De wereld is veranderd. Ik ook.
Wat er in de wereld is veranderd, weten jullie. Of kunnen jullie googlen.
Hoe het mij is vergaan kun je minder goed googlen. En dat was nodig. Ik moest even onder de radar.
Ik werk in de detachering. Ik moet van onbesproken gedrag zijn, van zuiver blazoen, om maar eens een vergeten woord te gebruiken. En dan is dit weblog niet altijd even handig. Vooral niet als het googlebaar is.

Waarom ik nu toch weer begin, weliswaar bescheiden, maar toch, is omdat ik er wel weer zin in heb. En bovendien omdat ik het niet erg zou vinden als ik morgen zou worden ontslagen uit mijn huidige opdracht. Ik zou het zelfs niet erg vinden als ik mijn bovenliggende baan verlies bij het detacheringsbedrijf.
Ik wilde zeggen: “Dat bedoel ik niet bitter, want los van dat het tegenwoordig niet handig is om dat te zijn, ben ik van mening…” etc.
Maar dat is oneerlijk.
Want ik bedoel het wel bitter. Ik was, zoals jullie jaren hebben kunnen lezen, altijd al een beetje teleurgesteld in het bedrijfsleven in het algemeen en het bankwezen in het bijzonder, maar de afgelopen 3 eneenhalf jaar bij respectievelijk de Rabobank en heden ten dage bij de ING, hebben dat er niet beter op gemaakt. Als het meezit ga ik jullie daar de komende maanden over vertellen.

Ook ga ik waarschijnlijk vertellen over de ontsnappingroute die ik eind 2014 heb gekozen: een leven als daytrader.
Dat is een goed verhaal, met vooralsnog een treurige afloop. Ik denk zelfs wel dat er een roman in zit.
Maar nu loop ik te ver op de zaken vooruit.

Eerst maar weer eens leren schrijven.
Ik zou kunnen schrijven over de reuni die ik gisteren had met mijn 5 oude studievrienden van econometrie.
En dat had ik zojuist gedaan.
Maar ik heb het allemaal weer geschrapt.
Hoewel het een leuk stukje was, vond ik het iets te veel gepats met de belangrijkheid van hun functies, en vond ik het bovenal iets te veel achter hun ruggen omgaan. Te makkelijk scoren.

Ik ga de komende maanden proberen om het voornamelijk over mezelf te hebben, niet uit narcisme, maar uit mededogen. Als ik het over anderen ga hebben, dan zal dat voornamelijk liefdevol wezen, en zoniet, dan is het hoogstwaarschijnlijk verdiend.

Het klinkt allemaal niet heel aanlokkelijk, ik geef het toe, maar dat hoeft ook niet.
Niemand hoeft dit te lezen.
En voor wie wel: troost je met de gedachte dat mijn manager bij de ING een behoorlijke eikel is.
Waarvan toekomstig akte.

Advertisements

2 thoughts on “Terug

  1. Heerlijk, lekker bijlezen. Je kan nog steeds schrijven, maar “reunie” spel je wel met een e op ‘t end. Ik dacht het al, van dat onder de radar blijven… Je voornemen aangaande de voortzetting van je blog verraden trouwens de hoge adel van je ziel, een zeldzaamheid in deze tijd.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s