Welkom

Heel fijn, trouwe plukdenachtlezers, dat jullie met me mee zijn verhuisd. Dank daarvoor!

Wat kunnen jullie hier verwachten?
Nou eigenlijk gewoon hetzelfde als voorheen op plukdenacht.weblog.nl. Oftewel, zoals dichter/zanger Boris de Jong het noemt: “Taoistisch, in alcohol gedrenkt, tegen ons aller burgermans-lot schoppend, uitstekend geschreven gemijmer”.
Of, zoals ik het zelf zeg: Elke zondagnacht een stukje.

Deze week heb ik overigens weinig te melden. Ik ben kapot. De hele dag ben ik bezig geweest om deze nieuwe site er zoveel mogelijk uit te laten zien als de vorige. Plus dat ik op de koop toe de hele historie (blogjes 2005 t/m 2012, inclusief reacties) heb weten te importeren.

Was dit een werkgerelateerde opdracht geweest, dan had men mij nu op de schouders gehesen, en vervolgens de afdelingssecretaresse opdracht gegeven de betere sushi-traiteur en champagne-cateraar te bellen, en de kantoortuin met feestelijke vaantjes te decoreren, want zo vaak lukt het niet in deze sector, om de schade van een major ICT-fuckup (lees dat van weblog.nl) middels een eenmansactie binnen 1 dag te neutraliseren.

Over werk gesproken. Er zijn spannende ontwikkelingen gaande. Afgelopen vrijdag (mijn officiele vrije dag, waar ik maandelijks 1196 euro voor betaal, maar dat terzijde) met 5 van de 8 van mijn diverse managers lange telefoongesprekken gevoerd. In het kort komt het erop neer dat mijn contractmanager en de relatiemanager van mijn detacheringsbedrijf het voor de zoveelste keer hadden verkloot tijdens de onderhandelingen met mijn afdelingsmanager van de ABNAMRO, waarna ik met mijn unitmanager en mijn center of excellence-manager heb geprobeerd te doen aan damagecontrol, om vervolgens, of nou ja, laat ik het jullie allemaal ook maar besparen.

Wat ik wil zeggen: Ik word daar zo moe van. 8 managers die ooit in het leven zijn geroepen om mij, als functioneel werkende, het leven makkelijker te maken, zodat ik mijn werk beter kan doen. Maar in de praktijk ben ik de helft van mijn werktijd kwijt om ze van gewenste managementinfo te voorzien, en moet ik vervolgens ook nog eens in mijn vrije tijd hun werk opknappen.

Fuck that, zou ik graag zeggen, maar het beroerde is, dat als ik het niet doe, ik zelf de lul ben.

Vandaag las ik, door eerder genoemde omstandigheden, wat oude stukjes door. Uit 2005, toen ik dit weblog begon.
En zo te lezen was het toen allemaal niet veel beter.
Dus het adagium dat vroeger alles etc, doet geen opgeld, wellicht.
Grappig om dat in retrospect door jezelf ingepeperd te krijgen, als die-hard nostalgicus.

Hoewel, als ik mijn schriftelijke dagboeken uit de tachtigerjaren van de vorige eeuw..

Enfin. In 2005 troostte ik mezelf voor de hele kutzooi met de in bloei staande narcissen op mijn dakterras.
Vanmiddag, in 2013, terwijl ik dus bezig was met het redden van dit weblog, het peinzen over mijn werk, en het prakizeren over de zorgelijke mondiale ontwikkelingen in het algemeen, smolt op het dakterras de sneeuw voor mijn ogen.
Boven de zich openbarende aarde, staken groene kopjes uit. Narcissen.
Ik trok een pils open, en proostte naar ze.

Nee, er is niets veranderd.

Nogmaals welkom.

Advertisements

3 thoughts on “Welkom

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s