Liverpool 2012

Het is kansloos om nu iets te schrijven. Ga ik ook niet doen. Concentreer je even op de kop boven dit stukje en dan weet je, als je me een beetje kent, voldoende.

Afgelopen weekend was het namelijk weer zover. Liverpool. Er is een politicus waar ik verder totaal niet mee geassocieerd wens te worden, maar die ooit eens heeft gezegd: “Ik ben de beste president die Nederland nooit heeft gehad”. Iets soortgelijks heb ik met Liverpool: “Het was het beste weekend waar ik niets meer van weet.”

Oorzaak:  bekend

Het was ook niet handig. We moesten zaterdagochtendvroeg al om 7.00 am op Schiphol zijn. Wachtende op de eerste tram die de Overtoom zou aandoen, sms-te ik naar mijn Gelderse vrienden en mede-reisgenoten: “I Love the smell of pilz in the morning”.
Koud een half uur later haalde mijn beste vriend zijn dodelijke dobbelsteen uit zijn tas. Een dobbelsteen met zes vlakken, maar slechts twee tekstvarianten, te weten: “Ik haal bier” en “Jij haalt bier”.
Vriend A. was de eerste die ‘m opwierp, en gevoeglijk direct de lul. Om een lang verhaal kort te maken: Om 7.38 zaten wij in de taxfree-zone aan de halve literglazen Heineken 0 graden Celcius.

Voor de rest weet ik er weinig meer van. Behalve dat er sprake was van een snoepautomaat waarvan de deur op een gegeven moment openstond:

Ik heb heel bescheiden enkel een doosje Tictac gejat. Twee seconden later stond er een security-mevrouw voor mijn giechel. “Heeft u iets gestolen?” vroeg ze, terwijl ze de snoepautomaatdeur sloot.
Ik zei: “Ik niet.”
“Het wordt allemaal opgenomen met camera’s”, zei de vrouw.
“Ik was het niet”, herhaalde ik.
“Het was een neger”, zeiden mijn vrienden, grotendeels uit automatisme, naar de bekende Tielse running gag.
Daarmee was voor de security-mevrouw de zaak opgelost.

Maar goed, zoals gezegd: voor de rest weet ik er weinig meer van. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Dit was op de WC van ‘The Grapes’, Mathewstreet, vlak naast de Cavernclub. Wij noemen het altijd “The Graves”, omdat de gemiddelde leeftijd van de doorsnee bezoeker ver boven de pensioengerechtigde leeftijd ligt.
Ik vond het een curieuze vorm van marketing, die automaat op de WC.
Maar blijkbaar werkt het, want de Grapes zat als vanouds weer stampvol met diehard barflies.
Of misschien heeft het met marketing niks te maken. Dat was vanmiddag een van de discussies geloof ik.

We hebben het in ieder geval een hele tijd gehad over dat we niet te veel moesten ouwehoeren. Met de volgende apotheose: Het ging er uiteindelijk over of je kon zien dat een meisje een string droeg of niet.
“Hoe zie je dat dan?” vroeg ik aan vriend A.
“Bij een broek kan ik dat zien”, zei ie.
“En bij een rok?” vroeg ik.
“Dat is lastiger. Die moet je eerst optillen.”
“Hoe leg je dat uit dan?”
“Niet.”
“Niet?”
“Nee, gewoon ‘m d’r in douwen.”
“En wat zeg je dan?” vroeg viend I.
“Niks. Hallo.”
“Wat Hallo?”.
“Ja, Jezus, wat een slap geouwehoer, het is geen praatpaal!”

En dan heb ik het nog niet gehad over vriend J. – “achteraf stom dat ik de deur open had laten staan” – die gisteren weer eens de Cavern uit is gezet (wegens het openbreken van de kleedkamers, en ter plekke roken) en die voor de rest enorm in vorm was qua poepen. Met de begeleidende woorden: “Ik ben een romanticus.”
En vriend B. die daar na een hele poos nadenken diep filosoferend aan toevoegde: “Eigenlijk is elke terrorist een romanticus.”

Het was een mooi weekend.

Waar ik zoals gezegd weinig meer van weet. Best jammer. Gelukkig heeft mijn beste vriend I. oog voor detail:

.

Heerlijk. Ik ruik naar een ontploft biervat.
Ik leef.
Optimaal, als altijd.

Advertisements

One thought on “Liverpool 2012

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s