Gerust

Goed, ik ben dus weer terug van vakantie. Heel erg vrolijk ben ik daar niet onder, want ik was graag nog de rest van mijn leven op vakantie gebleven. En dan bij voorkeur op de plek waar ik praktisch elke zomer naartoe ga: het Franse Vercheny. De miniscule nederzetting aan de voet van de Alpen waar mijn favoriete riviertje, de Roanne, uitmondt in een iets groter riviertje, de Drome.

De Roanne ziet eruit als volgt:

Roanne 

Naar heel veel meer verlang ik niet in het bestaan, geloof ik. De Roanne is zo'n plek waarvan je oergevoel zegt: "Drinkwater! Voedsel! Geef me een hengel, en ik zing het hier voor de rest van het liedje wel uit."
En dan hou ik nog niet eens van vissen, kun je nagaan.

Waar ik wel van hou is zwemmen. En lezen. En kanoen, bergwandelen, wielrennen, etc. Dat heb ik dus maar gedaan.
Dit is wat ik gelezen heb:

Gelezen2 

Veel Nederlandse jonge schrijvers inderdaad. Is traditie op vakantie. Even kijken hoe het er voor staat met de toekomst van de nationale letteren.
Laat ik er, als ik mag afgaan op de debuten uit deze stapel, kort over zijn: niet best. De goser onder het stel heeft overigens absoluut talent, maar die is dan weer slecht geredigeerd.
Wel een regelrechte aanrader is David Foster Wallace. Een Amerikaan. Al dood overigens. Zelfmoord. Je zal het altijd zien.
Voor de rest gold: de Duitse korte verhalenschrijfster is wereldvreemd, net als de bijna naamgenoot van eerder genoemde Amerikaan. De Canadees heeft een aardig boek geschreven maar overtuigt net niet genoeg om het een van zijn meesterwerken te noemen (te veel vorm, te voorspelbare personages). De dooie Belg dan. Ik vond zijn debuutroman in de verzameling naar zolder verwezen boeken van mijn vader. Mijn vader bleek gelijk te hebben gehad. JMH's debuutroman mag weliswaar een cultboek wezen, maar het is zwaar gedateerd (dit itt zijn latere werk).
Tsja, en het Surinameboek. De NS-publiekshit is na een tijdje eigenlijk alleen nog maar interessant wanneer het niet over Mama gaat.
De non-fictie romancier vervolgens. Die loopt wel over een erg dun lijntje waar het de grens van de publieke betamelijkheid betreft. Verleidelijk geschreven, dat moet ik hem nageven, ik kon het al lezende niet wegleggen.
Het boek over de dichters was ook goed, vooral in de persoonlijke verhalen van de dichter, maar die schijnen, ik snap er niets van, slecht te verkopen.
Tot slot de 2 wielerboeken. Die van de Helling moet het hebben van herkenbaarheid, dat doet ie goed, voor de rest valt er niet zo gek veel te halen. De interviews van de voormalige AKO-prijswinnaar daarentegen, zijn prachtig door hun ingetogenheid, waarbij paradoxaal genoeg de bevraagden bijna meer dan het achterste van hun tong laten zien.

Tot zover het lezen. Ik zou er graag nog veel meer over zeggen, maar ik heb geen tijd meer. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik vanavond vroeg naar bed ga. Morgen voor het eerst sinds vier weken werken.
Normaal zou me dat nergens van weerhouden, maar mijn huidige situatie aan het arbeidersfront vergt dat ik enige voorzichtigheid betracht.
"Er is sprake van een kleine ruis in de relatie met de Bank", zoals mijn contractmanager het eufemistisch stelde, vlak voordat ik op vakantie ging.
Vrij vertaald: Mijn situatie aan het arbeidersfront is kut.

Ik zie op tegen morgen. En ook weer niet. Ik wil weten hoe de vlag er voor staat. Ik ben op zoek naar geruststelling.
Wie niet.
Feitelijk is dat misschien van baby-afaan wel de voornaamste wens van de iedereen.
Geruststelling.
Voor vannacht probeerde ik mezelf gerust te stellen. "Misschien valt het allemaal mee", prentte ik mezelf in, "Wellicht maak ik me zorgen om niks."
Want daar ben ik goed in, weet ik. Niet dat jullie daar ooit iets van merken. Ik ben geweldig in verborgen panikeren.
En ondertussen rook ik de longen uit mijn lijf en drink ik mijn lever tot een zwemband.

Daarom. Ik heb behoefte aan onafhankelijkheid. Aan autarkie. Ik hou niet van vissen, maar zet me in noodgevallen alsjeblieft aan de oever van de Roanne, en geef me dan in godsnaam maar een hengel.

Dat dat kan. Daar gaat het om.

 

 

Advertisements

3 thoughts on “Gerust

  1. Xat met da funky Ulxta gisteren in de K**p …

    Volgende week bij jou om de hoek (mits Magere Hein niet een zeis er aan voor steekt…)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s