Zoo

Afgelopen vrijdag was ik jarig. Voor de 41e keer alweer. Als kind kon ik me altijd enorm verheugen op de 14e mei. Op de dag zelf stond ik vaak al voor zessen op, om de overige gezinsleden uit bed te trommelen, teneinde mij zo vroeg mogelijk te laten vergasten op een etmaal vol cadeaus en overige vertroetelingen.

Nu doe ik dat niet meer. Bijvoorbeeld omdat ik alle cadeaus die ik zou willen hebben en die binnen de bekostigingsmogelijkheden van mijn naasten liggen, allang in een eerder stadium zelf heb gekocht. Dat is een nadeel van volwassen zijn: dat je genoeg geld hebt. Okay, niet voor een Rolls Royce Silvercloud uit 1962 (hint/cadeautip!), maar wel voor het nieuwste boek van je smaak. Of de nieuwste CD. Of een pak speculaas. Dat laatste heb ik in de hongerwinter van onze studietijd wel eens gegeven aan een jarige vriend. Hij was er blij mee. Hij was dol op speculaas en had, wie niet destijds, te schaften met een structureel tekort aan 99 cent.

Enfin. Als je het niet meer van de cadeaus moet hebben, dan blijft er maar 1 ding over om je enigszins jarig te voelen, en dat is vertroeteling. Op zich een ruim begrip. Want zoveel mensen, zoveel wensen. Mijn ex-vrouw, die pas jarig was, had een heel expliciete: ze wilde zoveel mogelijk echte verjaardagskaartjes ontvangen. Dus geen felicitaties middels olijke ecards of hartelijke sms-jes, maar fysieke post in de brievenbus. Ik moet toegeven: weinig is gezelliger dan op je verjaardag in je badjas, met een glas in je hand van het champagne-ontbijt, een bedolven deurmat aan te treffen.
Helemaal geweldig. Niks mis mee. Maar mijn voornaamste wens is sinds een paar jaar dat L. en ik een dagje samen naar de dierentuin gaan. Vind ik leuk, om met facebook te spreken.

Ik weet niet precies wat het is met mij en dierentuinen. Want eigenlijk is het natuurlijk verschrikkelijk zielig, al die gekooide beesten op veel te weinig vierkante meters. En ook in Ouwehands Dierenpark in Rhenen, waar we deze 14e mei waren (we kiezen elk jaar een andere uit), mocht diverse fauna zich met recht beklagen over de hen toebedeelde ruimte. Het ergst was de Ijsbeer. Wie wil weten waar het werkwoord vandaan komt moet eens een kijkje gaan nemen op de Grebbenberg. Godsamme.
Als je ooit de tijgers hebt gezien in Artis dan weet je wat kooineurose inhoudt, maar deze Ijsbeer overtrof ze in het kwadraat. Alsmaar hetzelfde rondje liep ie, uren achtereen.
Van de rotswand naar het hek, wezenloze blik, knikje met de kop naar niets in de verte, terug naar de muur, kop steken in de te kleine grot in de rotswand, met een wanhopige hoofdbeweging zijn kop terugtrekken, en weer op naar het hek. Sjok, sjok, sjok.
Wezenloze blik, knikje met de kop naar niets in de verte, terug naar de muur, kop steken in de te kleine grot in de rotswand, met een wanhopige hoofdbeweging zijn kop weer terugtrekken. En weer op naar het hek.
Heel triest. Ik probeerde ‘m op te vrolijken. Zwaaide naar ‘m bij het hek. Trok een gekke bek, Joehoe!
Hij zag het niet eens. Alles ging compleet langs ‘m heen.
Toen L. en ik 3 uur later op de terugweg weer langs zijn hek liepen, ijsbeerde ie nog steeds exact hetzelfde rondje, inclusief de angstaanjagende herhaling van zijn motoriek.

Ik moest denken aan mijn werkdagen. Over hoe ik altijd op exact dezelfde tijd binnenkom op kantoor. Mijn computer aanzet. Een cafe au lait tap uit de koffie-automaat, terwijl ik mijn computer opstart. Hoe ik altijd in dezelfde volgorde mijn programma’s open. Steevast als de eerste kop koffie op is naar het rookhok ga, een sigaret tot me neem, om daarna weer verder te werken. Precies een uur na aankomst tap ik een nieuwe koffie. Rook een kwartier later weer een sigaret. Elk uur opnieuw. Een repeterend Groundhog-hour. Net zolang tot het half 6 is.
Ik krijg er mijn geld voor. De Ijsbeer zijn vreten. Maar bepaald gelukkig met de situatie kun je ons niet noemen.

Wie ook niet gelukkig was met haar situatie, is deze leeuwin:

Leeuw

Het was Hemelvaartsvakantie. Het was stervensdruk in het dierenpark met ouders en kinderen. Deze leeuwin had een hekel aan kinderen. Op de foto gromt ze vervaarlijk vanachter het plexiglas naar een angstig meisje van 6 jaar dat door haar vader naar voren werd geduwd: "Hier kun je de leeuwen van heel dichtbij zien", zei ie.
‘Neus aan neus’ noemden ze dat in de folder die we bij de kassa hadden gekregen.
De meeste leeuwen hadden geen zin om neus aan neus met de mensen te bivakkeren en lagen op hun rug te soezelen in de zon op de grasweide erachter, maar deze leeuwin was van het actiebereide slag, en vond dat ze een punt moest maken. Vlak voor dit moment had ze een 3-jarig jongetje de stuipen op het lijf gejaagd door rechtop tegen het raam te gaan staan en haar klauwen te tonen, terwijl ik haastig mijn fototoestel uit mijn rugzakje probeerde op te duikelen.
Te laat voor de worldpress. Niet dat ik een hekel heb aan kinderen, maar ik vond het wel een heldin, die leeuwin. Hart voor de goeie zaak. Een opstandig type. "Daar heb je tenminste wat aan, in de oorlog", zou mijn Oma uit Arnhem zeggen.

Maar wat ik wilde zeggen: Het zijn niet louter dieronterende toestanden die de klok slaan in Rhenen. Zo is er bijvoorbeeld het Berenbos. Prachtig initiatief. Stel je een paar voetbalvelden voor. Zet daar een hele hoop loofbomen in. En een kabbelend riviertje, inclusief hier en daar een watervalletje. Maak een paar heuveltjes en graaf er holen in. En ga dan naar het voormalige Oostblok, bevrijd daar de allerzieligste beren van hun dagelijkse plicht tot het dansen op verhitte metalen platen en geef ze een relatieve vrijheid terug door ze mee te nemen naar Rhenen. Naar het Berenbos van Ouwehands.

Beer

Als bezoeker wandel je er over een loopbrug doorheen.
"Ik heb hoogtevrees papa", zei een meisje dat voor ons liep, "zullen we terug?"
"Ben je gek", zei haar vader, "dit heeft papa nog nooit gezien, een beer zo hoog in een boom! Ik wil even blijven kijken of ie eruit valt."
Voor de zekerheid snorde hij zijn filmcamera op uit zijn heuptas. In zijn hersens de prijs voor de funniest homevideo.
Ook ik pakte opnieuw mijn toestel tevoorschijn.
De beer nam haar tijd. Ze knabbelde rustig aan de jongste blaadjes. Balancerend op takken die veel te dun voor haar schenen. Maar het niet waren.
Een half uurtje later klom ze soepeltjes weer naar beneden.
"Godverdomme", zei de man met zijn filmcamera, "alles voor niets". Zijn dochtertje was er al een kwartier geleden met haar moeder vandoor gegaan.
De rest van de mensen applaudiseerden.
Voor de beer. Dat was mooi.

Op een bordje verderop las ik de gegevens van de pakweg 12 aanwezige beren in het Berenbos. En leerde dat ik zojuist blijkbaar Bjorna had gezien. ‘Een meisjesbeer. Erg ondeugend. Ze houdt van aandacht, en klimt graag in bomen. Hiervoor was ze danseres in dienst van een brute Bulgaarse dompteur.’
Of zoiets.
Zou je er niet verliefd van worden?
Ik bijna wel.

Maar het allermooiste moet nog komen. Extra, extra! Stop de persen, ik heb een nieuw lievelingsdier! Voordat ik in Rhenen kwam had ik er nooit van gehoord, maar het schijnt al 2 millenia een geliefd beest te zijn, want hij stond al op het menu bij de Romeinen. Hij is groen en ziet eruit als een wezen dat je kan nadoen met een sok om je hand. Een Muppet-figuur. Een Sesamstraat-personage. Maar het is een waterslang die 2,5 meter lang kan worden. En waarvan de beet bepaald niet onschuldig is. Het is er een die groot respect geniet onder duikers.
Maar bovenal vind ik het een lieverdje. Dit exemplaar zag ik in Ouwehands. En was direct verkocht. We hadden contact. Ik had het idee dat we elkaar iets wilden zeggen.
Neus aan neus met de Koningsmurene.
"Wat wil je vertellen?", vroeg ik.
En toen zei ie eigenlijk alles wat ik al de hele tij
d wil zeggen, namelijk dit:

Murene_2

Advertisements

13 thoughts on “Zoo

  1. Ik weet dan ook nooit veel te zeggen. Omdat woorden in dit soort situaties de lading niet dekken of zo.

    Gecondoleerd, en heel veel sterkte voor nu en later.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s