Easy Glider

Allereerst gelukkig nieuwjaar gewenst, lieve lezers.

Ik weet niet wat jullie gisteren, op 1 januari, hebben gedaan, maar ik ben het nieuwe jaar in ieder geval uitstekend begonnen met een uitslaapsessie van pakweg 12 uur. Daarna, terwijl het alweeer begon te schemeren, voorzichtigaan koffie gezet en in bed afleveringen van de Heimat gekeken op de harddiskrecorder. Vervolgens wat opgenomen oudejaarsconferences aanschouwd, bescheiden pilsje erbij. En toen weer pitten. Geef toe, dat kan slechter.

En eigenlijk wilde ik er vandaag opnieuw een pyjamadagje van maken. Ik bedoel, ik had boodschappen voor 3 dagen in huis, hoefde evenzoveel dagen niet te werken en de open haard deed ‘t prima.
Door de ramen van mijn etage scheen een stralende zonne naar binnen, maar dat schijnt ie wel vaker, en ik voelde me dan ook absoluut niet genoodzaakt om voorlopig ook maar 1 voet buiten de deur te zetten.

Totdat ik met mijn stomme kop heel eventjes het internet op ging. In eerste instantie om mijn mail te checken, maar uit automatisme klikte ik zijdelings ook even op nu.nl.
En daar las ik het: "Doorgaan toertochten dit weekend nog onzeker". Eronder een foto van prachtig natuurijs, dat blijkens het artikel vandaag enigszins aan het wegdooien was.

"Fuck!" riep ik, terwijl ik me voor mijn kop sloeg, "dat is waar ook! Voor het eerst sinds 12 jaar is er een mogelijkheid tot schaatsen!"
Ik checkte het klokje op mijn computer. Het was half 4 ‘s middags. Het zou nog anderhalf uur licht zijn.
Snel kleedde ik me aan, rende naar de meterkast, waarin zich ergers onderop mijn oude Noren moesten bevinden. De afdankertjes van mijn vader, die ze op zijn beurt ooit (30 jaar terug) eens had gekregen van een vrouwelijke collega. Ze waren 2 maten te groot wist ik nog, en van een zwaar verouderd model, waarin zelfs Ard en Keessie hun enkels kapot zouden zwikken, maar het waren wel echte Vikings! En ik had er vroeger menig toertocht op geschaatst.

Na een half uurtje wroeten in de berg kampeerspullen vond ik ze, en slaakte een vreugdekreet. Die echter al snel oversloeg in een zucht van teleurstelling. De voortdurende lekkage-perikelen van een paar jaar geleden bleken de Noren geen goed te hebben gedaan. De schoengedeeltes waren nog prima, maar de blinkende ijzers, die blonken niet meer. Sterker nog, die bestonden voor driekwart uit roest, en waren op verschillende plaatsen afgebrokkeld. Zelfs Hilbert van der Duim, toch een meester in het struikelen-maar-net-niet-vallen ("Inderdaad Mart, ik peerde weer bijna op mijn muil!"), zou er de 500 meter niet binnen het kwartier mee weten af te leggen.

Opnieuw keek ik op de klok, sprong op mijn fiets, en sjeesde naar Perry Sport op de Overtoom. Aldaar was het rustig. De begane grond was  totaal verlaten. Maar beneden was het stervensdruk. De hele meute was glimmende Vikings aan het passen.
Ik keek naar de prijskaartjes. Die logen er niet om. Ik krabbelde over mijn kop. Had ik er 150 euro voor over om, wat zou het nog zijn in deze eeuw, misschien 1 dagje te schaatsen?
Hmmm.

En toen, dames en heren, kreeg ik een Wicky de Viking-ingeving.

Wat ik misschien eerst even moet vertellen is dat ik eerlijk gezegd altijd een hekel heb gehad aan Noren. Niet aan het volk, maar wel aan de schaatsen. Ik vind het lompe dingen. Als kind had ik het schaatsen ooit geleerd op een heel ander soort schaats, en die was me eigenlijk altijd prima bevallen. Daarmee had ik er echt lol in gehad. Het enige probleem was dat je er verschrikkelijk mee voor lul liep.
En voor lul lopen, dat willen kinderen niet.
Maar nu was ik volwassen!

Ik greep een verkoper in z’n kraag.
"Meneer", vroeg ik, "verkoopt u toevallig ook Friese doorlopers?"
"Huh?" zei de pukkelige jongen.
"Houtjes!", verduidelijkte ik, "jeweetwel, waar kinderen vaak op leren schaatsen, maar dan zonder dubbele ijzers, en gewoon voor volwassenen."
"Kinderen?" vroeg de jongen, en hij speurde mijn achterveld af, op zoek naar mijn eventuele nageslacht.
"Nee, voor volwassenen!"
"?"
"Friese doorlopers!"
"Heeft u een momentje, dan vraag ik het even aan een collega."

Er kwam een oudere collega bij.
De term ‘Friese doorloper’ viel.
"Ah, meneer is een liefhebber", zei de oudere collega, "en een kenner!" Vol trots liep hij naar een stellingkast.
"Dit meneer", zei de verkoper, terwijl hij liefdevol een doos uit de schappen trok, "is de zogeheten Easy Glider. Model Falko Zandstra. Die werkt net zoals een Friese doorloper; je bindt ze gewoon onder je schoenen. Alleen hebben deze geen lintjes meer waarmee je ze vastknoopt, maar een ingenieus kliksysteem. Zit muurvast, totaal geen verschuiving meer, dus je hoeft niet om de 3 kilometer te stoppen om met je kouwe poten die dingen aan te snoeren. Bovendien hebben ze een sterk verbeterd glijvermogen vergeleken met de oude Friese doorloper. En je staat gewoon nog steeds lekker laag op het ijs, zodat je er optimaal contact mee hebt. Echt een aanrader!"
"Wat kost me dat?" vroeg ik.
"Slechts 34,99", zei de man, "wat is uw maat?"

Het was een goede verkoper.
En ik heb ze dan ook gekocht.

Het bleek nadat de koop besloten was inmiddels al donker, maar morgen ga ik schaatsen, jawel! Op mijn nieuwe Easy Gliders, model Falco Zandstra.

Als het even kan een toertocht, maar anders hier:

Amstelbocht

In het idyllische Ouderkerk a/d Amstel.

I am the easy glider. Born to be wild.

Advertisements

5 thoughts on “Easy Glider

  1. Vergeef me de eventuele schrijffouten en ik lees niet zo veel
    De angst voor vrijheid- Fromm
    Het klotsende meer- Evert Zandstra
    Pappillon- Henrie Chariere
    Een man- Oriana Falacci
    Narziss en Goldmund- Herman Hesse alhoewel Paddeltje het bij mij ook goed deed
    groet,
    jan

  2. valt weinig op af te dingen, Sven.

    1. Nescio

    ‘en in de volheid van zijn gemoed gaf hij de machinist een sigaar, een dure, en hij legde zijn hand op de locomotief en dacht: aai locomotief.’

    2. Catcher in de (m-fokkin) rye

    3. Harry Potter en de orde van de —psych!

    Lord of the flies

    ‘a thin wail rose from the beach. Percy maddison, of 327 harcourt road, the vicarage, London, was living through circumstances in which the incantation of his home adress was powerless to help him.’

    4. extremely loud &incredibly close – Jonathan Safran foer

    ‘we could have been safe.’ (eindzin)

    5. Mevrouw Verona daalt de heuvel af

    ‘Bak bijvoorbeeld ajuinen, zodat ik kan zeggen: ‘Mijn god, wat kookt ze goed!’

    (6) Everything’s illuminated – J.S. Foer

  3. voor de volledigheid de beginzin van Ham on Rye:

    The first thing I remember is being under something.

    een top vijf is ergens onbegonnen werk, maar goed:

    om The catcher in the Rye & Nescio kan ik in ieder geval niet heen, dus dan blijven er nog drie plekjes over. Spontaan:
    Jim Carroll – The basketball diaries
    Henry Miller – Devil in Paradise
    Brendan Behan – Borstal Boy

    etc, etc.

    Groetjes Jur

  4. Toen ik jong was (zegge een jaartje of 11, 12?) moest ik ook leren schaatsen: er was sprake van net zulk beroerd weer als nu. Schaatsen op friese doorlopers is mij nooit gelukt, dus kreeg ik ook Easy Gliders aangesmeerd. Toentertijd helemaal hip. Als kind wilde ik er ook niet op gezien worden, en nu als jong volwassen kind zou ik ook heus wel op die dingen willen schaatsen. Maar tering, wat is het koud.

  5. zelfde ervaring op, doorlopers leren schaatsen en na veel ellende en zere voeten in andere schaatsen,
    moderne onderbinders easy glyders soms wordt er raar gekeken maar weinigen kunnen bijbenen hi
    en dat voor een fractie van de prijs van wat andere mensen aan de voeten hebben.
    een prima product wil niets anders meer ,groet veel schaatsplezier jan m

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s