Over code

Morgen wordt een enorm spannende dag voor mij. Over het hoe en waarom kan ik nog niet al te veel vertellen (ik weet namelijk niet precies wie er allemaal meeleest), maar het komt er op neer dat van de uitkomst van morgen afhangt of ik, over niet al te lang, flink minder zal kunnen gaan werken, en tegelijkertijd nog steeds even goed in mijn levensonderhoud zal kunnen voorzien.

Cryptisch, ik geef het toe, maar geloof me, het betreft een crosspoint in mijn bestaan. Een beslissing die op mijn sterfdag hoog in de top 10 zal blijken te prijken van besluiten die mijn leven hebben bepaald.

Het gaat om een idee dat al sinds ik terug ben van vakantie door mijn kop heen spookt. De afgelopen anderhalve maand ben ik er in mijn hoofd bijna continu mee bezig geweest.
Let op: het betreft niks spectaculairs, niks schokkends, maar een grote impact heeft het wel, op termijn.

Meer kan ik er nog niet over zeggen, helaas.

Behalve dat ik al weken ontzettend nerveus ben. En enigszins afwezig en autistisch zal zijn over gekomen op mijn directe omgeving.

En morgen heb ik dus Het Gesprek, met de enige beer die nog op de weg ligt.

Ik heb zat ‘offers he can’t refuse’ achter de hand voor die beer, maar het blijft een beer. En het is een grote beer. Met 1 uithaal van z’n klauwen lig ik op de grond, kermend: "But I’ve got an offer.."
KLAPATS! Nog een uithaal.
"Really, I…"
KLAPATS-KRGG *gulp gulp gulp* – Nog een uithaal, maar nu eentje inclusief nagels, die mijn huid openrijten van borst tot ballen.

‘Zenuwachtig’, dat was dit weekend het enige woord dat ik kon uitbrengen tegen L.
Ik had alles voorbereid, kon niks meer doen, behalve de tijd uitzitten tot het maandag 6 oktober was, 13.30.

Maar het was pas zondagmiddag 5 oktober.
En ik zat in het glazen hok, de opbouw van mijn dakterras, de halve middag te staren naar de regen die tegen de ramen kletterende, en rookte ketting.
Nu is staren naar de kletterende regen tegen de ruiten heel mooi werk, vooral met sigaretten erbij, maar na een paar uurtjes heb je dat toch wel gezien.

Ik heb ontzettende zin in een pils, dacht ik op een gegeven ogenblik.
Logisch, want rokend de regen tegen de ruiten zien kletteren, met een pils erbij, dat is gewoon de beste baan op aarde. Maar op de een of andere manier leek het me geen goed idee om het de resterende helft van de middag op een zuipen te zetten.

Ik besloot, verstandig, om de tijd te doden met een hersenloze bezigheid, bovendien iets wat me volkomen zinloos voorkwam, en wat ik dan ook al minstens 12 jaar niet meer gedaan zal hebben, zo bleek achteraf: mijn keukenkastjes uitruimen, schoonmaken en weer inruimen.

Het werd een slagveld. Van alle producten die ik uit mijn slechts 3(!) keukenkastjes viste, checkte ik uit verveling de uiterste consumptiedatum.
Dit was de oogst die linea recta naar het grof vuil kon:

Over_code

De gejatte jammetjes en miniverpakkingen De Ruijter uit het NH-hotel in Rotterdam tijdens mijn verblijf aldaar vanwege het WK-slam op Poetry International in 2005. De 2 pakken volkorenmacaroni uit de periode dat ik gezond wilde doen. De 3 flessen/potten honing uit 2002, de 4 flessen/potten kippenbouillon uit 2001, ze markeren allemaal fases uit mijn leven.

Zoals de knakworsten uit 2000. Toen was ik tijdelijk vrijgezel op kamers. Ik leefde een half jaar lang alleen maar op witte puntjes met koude knakworst (gelukkig niet andersom). Het was de tijd dat ik mijn succesvolste slam-gedichten schreef.

En dan het cocktailfruit dat moet zijn ingeblikt rond 1996. Dat dateert uit de periode dat ik mijn huidige baan bemachtigde, en te schaften kreeg met kerstpakketten.

Daar, dames en heren, ben ik als het morgen een beetje meezit, vanaf.

Advertisements

13 thoughts on “Over code

  1. hahaha, wat een geweldig nieuwe trend zou dat zijn, de straat onderdeel maken van de kroeg, zelfs in de winter! Ik voel gewoon dat roken straks een revival zal maken…:P

  2. Jeetje mina HEAVY HEAVY driewerf Heavy !

    We hebben het hier dus over een enorme zware partij REVOLutie !

    Waar spreken we af. (niet bij mij want er is iets)

  3. hallo ik ben jos nou en ik vint het helemaal te gek van deze actie want ik denk maar zo vrijheid blijheid ik heb nog wel slaapzakken anders zit ik in de beveiliging

  4. Hoi,

    zeer verheugd neem ik notie van jullie bekant dappere opstand. Ik ken nog wel wat vogels in ‘t Gooi’ die ook compleet uitflippen.
    Verder neem ik nog wat negers en trommeltjens mee want die spaar ik.

    Zegt het voort !

  5. Ook bar/dancing ‘de Ketting’ in de Ernst Streuglerstraat pikt het niet langer.
    Bij ons zit het nog gewoon in de gordijnen !
    (tevens gespecialiseerd in exotische gerechten en snekpot)

  6. Ha Sven,
    Inmiddels zijn mij twee café’s bekend waar nog gerookt mag worden… neen, zelfs drie! Waarvan twee bij jou in de buurt.
    Eentje, wat verder weg, is zelfs een leuk café.
    Trouwens, op de ten katemarkt is tegenwoordig op zaterdag een kunstmarkt. Misschien iets voor L.? Het is een proef, de kramen zijn nog gratis, maar je mot er vroeg bij zijn…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s