Koe

Vanavond kreeg ik een mailtje van mijn broertje. Wat er in dat mailtje stond doet er verder niet zoveel toe. De inhoud betrof suggesties voor een aantal recepten die hij tijdens ons jaarlijkse oktoberfamilieweekje in Zwitserland van plan was tot daadwerkelijke maaltijden te gaan omzetten. Niets om wakker van te liggen dus.
Ik bedoel, hij was niet van zinnens om voor de verandering pakweg eens stierenballen te gaan frituren op een bedje van al dente gekookte sprinkhanen, ofzo. Tenminste, dat begreep ik uit zijn boodschap: "ik heb al twee recepten voor Zwitserland. Eentje is met groeten en rijst, de andere met groenten en aardappelen. En misschien een stukje vlees. Meer zeg ik er niet over, want dat is een suplise!"

Ik krabde me even achter mijn oren. Waarom stuurt die jongen, los van de gezelligheid, in godsnaam dit mailtje met non-informatie?
Ik las het mailtje nog eens goed en pas toen viel mijn oog op de ondertekening:
"Doei doei doei, van Sander, Ilse en Anna34 (zie attachement)."

Ah! besefte ik opeens. De koe!
Anderhalve week geleden was mijn schoonzusje, Ilse, jarig. Van mijn moeder had ik begrepen dat mijn broertje haar als cadeau een koe had gegeven. Of nou ja, de adoptiepapieren voor een koe. Voor een jaar lang zouden ze betaalverantwoordelijk zijn voor het voer en de leefomgeving van de een of andere vrolijke graaster op een ruimbehuisd grasveld.

Het attachement betrof een foto van de vrolijke graaster, ontdekte ik nadat ik haar had downgeload. De Anna 34.
"Wil je de koe van mijn broertje zien?" riep ik richting L.
"Waarom niet", zei L. en ze kwam achter me staan.
"Kijk, dit is ‘r", zei ik, "De Anna34":

Anna34

"Wow!", riep L., "ze is wel mager!"
"Dat dacht ik dus ook", zei ik, "ze hadden haar beter de ‘pro-anna34’ genoemd, ha, ha!"

Ik vond het zelf wel een goeie grap. Dat heb je weleens. Dat je iets een goeie grap vindt van jezelf.
Altijd gevaarlijk.
Vooral als je prompt daarna een reply-venster opent en aan je broertje en schoonzus op hun gezamelijke emailadres antwoordt:
"Ik hoop dat jullie niet van plan waren dat stukje vlees van die ProAnna34 te betrekken. Want dan mogen jullie haar eerst wel eens vetmesten."
Ik klikte op <send>

En had direct spijt.
Ik bedoel, mijn schoonzusje is een fanatiek vegetarier. Mijn broertje had ze in eerste instantie ook bekeerd, maar nadat ie lid was geworden van de vrijwillige brandweer en bijna elke nacht, na weer eens onterecht te zijn uitgerukt, werd geconfronteerd met de troostbitterballen en de pitty-frikandellen uit de frituurpan van de kazerne, was ie teruggevallen en geen fulltime belijder meer van het geloof.
Zij accepteerde dat. Hij deed immers goed werk. Redde menig kat het vege lijf. Pas nog had hij samen met zijn brandweermaten tijdens een vijf kwartier durende operatie een merel, die terecht was gekomen tussen de dubbele beglazing van een hoge kerktoren, hernieuwde vrijheid bezorgd.
En hoe lief was het wel niet, dat hij, mijn broertje, haar voor haar verjaardag op een adoptiekoe had getrakteerd.
Wereldgoser, topjongen, superheld. Maar vooral: lief.

Hier, aan de andere kant van de glasvezelkabel, zat ik: de brute broer.
Z’n toch al schaarse haren uit z’n kop te trekken.

Advertisements

One thought on “Koe

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s