Arme knul

We zaten met een bord op schoot het half 8-journaal te kijken. Nog enigszins versuft door de werkdag reeg ik een witte asperge aan mijn vork en probeerde er met mijn mes wat eigeel bij te punteren. Met succes.
De RTL-4 anchorman vertelde ondertussen iets over het plan van Rouvoet om probleemjongeren verplicht naar een campus te sturen.

"Mooi woord", smaalde ik tegen L., terwijl ik de vork naar mijn mond bracht, "campus. Klinkt toch net een slagje vriendelijker dan ‘strafkamp’, of ‘eiland met een groot hek eromheen’. Slimme jongen, die Rouvoet."
En kijk aan, daar donderde het eigeel van mijn vork af, recht in het vijvertje gewurzte curry van Hela, dat bestemd was om mijn rundervink in te soppen.
"Godv.., zei ik, maar maakte de vloek niet af, want het zou me gezien het voorval niets verbazen als die ouwe stiekem zat te luistervinken.
"Kut!", zei ik dus maar.
"Wat?" vroeg L.
"Mijn eigeel", gebaarde ik, "in mijn curry."
"Is dat zo erg?" vroeg L.

Nee, natuurlijk was dat niet zo erg. Aan de andere kant: na een lange werkdag is het wel erg. Na een lange werkdag is alles erg. Dan is elke kleine tegenslag een ramp.
Misschien moet ik eens iets aan yoga gaan doen ofzo.

Ik sneed een stukje van mijn rundervink af, en doopte het in de rooie smurrie met gele spikkeltjes. Met lange tanden nam ik er een hapje van.
Vies. Bah.
Ik had ook helemaal geen zin om te eten. Ik had zin in een pils. Een stevige.

Met een schuin oog keek ik naar de reportage die het RTL-nieuws had gemaakt in een reeds bestaande ‘campus’. Een Marrokaanse jongen stond te doen wat je je voorstelt bij machine-bankwerken.
‘Arme knul’, dacht ik.
Toch zag ie er verdomde vrolijk uit.
"Voel je je hier thuis?" vroeg de verslaggever.
"Jazeker", zei de jongen, "ik ben helemaal op mijn plek. Een goeie opleiding is belangrijk, en die krijg ik hier. Zodat ik straks veel geld kan verdienen. Want serieus, zonder een paar biertjes komt zo iemand als ik niet ver. Zonder een paar biertjes is mijn leven waardeloos."

Ik vatte ‘m volledig.
"Wat een lieve jongen!" riep ik tegen L.
"?" zei L.
"Dat is toch schattig" zei ik, "dat zo’n jongen wil gaan werken om tenminste een paar biertjes te kunnen betalen?"
"Biertjes?"
"Ja, biertjes! Pilsen! Hij zei het net zelf: ‘zonder een paar biertjes kom ik niet ver’"
"Je bedoelt papiertje!"
"Zei ie dat? Papiertje?"
"Zeker weten."
Ik herhaalde het phonetisch in mezelf: ‘paa.. piertje.’

"Ach so", zuchtte ik. En dacht: Arme knul.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s