Kinderprostitutie

Ik schijn als kind verschrikkelijk materialistisch te zijn geweest. In onze familie wordt nog regelmatig de anekdote aangehaald waarin ik als kleuter kennis maakte met de broer van mijn Oma.
Oom Jan heette de man. Oom Jan vond me een schattig kindje, zo met die weelderige blonde haardos, die peilloze reebruine kijkertjes eronder en die immer blozende wangetjes. Ik was “net een engeltje”, schijnt hij te hebben gezegd, “daar moet ik een foto van maken”, waarna hij aanstalten maakte om de daad bij het woord te voegen en zijn camera uit zijn tas pakte.
Volgens de overlevering was mijn reactie als volgt : “Goh meneer, wat een mooi fototoestel!”
“Ja he?”, zei Oom Jan, terwijl hij afdrukte.
Ik knikte naar de camera en zei : ” Ik wil ‘m wel hebben. Wanneer gaat u dood?”

De familie proestte de koffie over de tafel van het lachen, zo schattig vonden ze het.

Een paar jaar later, toen ik me inmiddels had ontpopt tot een lagere scholier die alleen maar was geinteresseerd in het oppotten van zoveel mogelijk geld, begonnen ze een iets argwanendere houding aan te nemen. Vooral mijn communistische tante vond me ergens een eng kapitalistisch wolvenjong.
En daar had ze gelijk in. Ik was een jongen die als hobby geldkistjes voor zichzelf in elkaar knutselde, met aparte vakjes voor alle munt- en biljeteenheden uit het monetaire circuit. En dan heb ik het niet alleen over courante valuta, laat staan dat ik me beperkte tot de nationale munteenheid. Ik verzamelde pingels, pegels en Pietermannen uit alle tijden, from all over the world.
Ik was verslingerd aan het complete chartale gebeuren, en inventariseerde dagelijks middels een internationale catalogus zowel de intrinsieke als marktwaarde van mijn vermogen, dat ik middels slinks handelen op de ruilbeurs in de Tielse Agnietenhof, wekelijks exponentieel zag expanderen. Mijn return on investment sloeg alle records, niet in de laatste plaats door de beschikking over dat engelengezichtje, een goldmine in trading.

De familie dacht er het zijne van, maar was ondertussen snugger genoeg om alvast emotioneel long te gaan, door een optie te claimen op een vakantieverblijf in een van mijn vele droompaleizen in het buitenland, die ik in de toekomst ongetwijfeld zou gaan bezitten.
“Sven, als jij later rijk bent, en een derde huis met zwembad hebt in Zuid-Frankrijk, mag ik daar dan af en toe logeren?” vroeg de communistische tante tijdens de kerst van 1978.
“Uiteraerdt”, zei ik met mijn 9 jaar.

Via het natuurlijke proces, waarbij een kind plotseling gevoel in zijn donder krijgt, metamorfoosde ik in mijn pubertijd tot linksradicaal en voerden “propriete c’est le vol” en “proletariers allerlande verenigt u!” mijn lange lijst van versverworven levensmotto’s aan. Van die droompaleizen in het buitenland is het dus nooit gekomen.
Mijn communistische tante was evengoed verschrikkelijk blij met die CPN-posters voor mijn slaapkamerraam, en doneerde mij spontaan haar halve Lennon-collectie, maar daar wilde ik het niet over hebben.

Vandaag stonden de media bol van een quick scan die was gedaan door de GGD inzake het verschijnsel kinderprostitutie in Amsterdam. Een soortgelijke quick scan heb ik jullie, lieve plukdenacht-lezers, een half jaar geleden al gegeven in een stukje over de Oostindische blindheid van de politie in Amsterdam Zuid-Oost, maar dat even terzijde.
Meisjes (en jongens kan ik vertellen) van 12 tot 17 jaar (en veel jonger kan ik vertellen), bieden hun lichaam aan voor onveilige sex, in ruil voor een pakje sigaretten, een Breezer, of een maaltijd bij de Mac Donalds, en vinden dat de normaalste zaak van de wereld.

Misschien vind je dat ik de toch al beperkte quick scan van de GGD, nu iets te tendentieus samenvat. “Er zijn namelijk ook streetwise-re meisjes uit het onderzoek, die er een dure spijkerbroek voor vragen”, zou je kunnen zeggen, “of een Prada-tasje.”

Dat klopt, maar het maakt het wat mij betreft niet minder schrijnend.

Een onderzoeker van de UVA zegt in het Parool : “De vraag is of je moet toelaten dat zulke jonge kinderen op deze manier op zoek gaan naar hun seksualiteit. Het heeft ook te maken met onze consumptiemaatschappij: dat ze kunnen rondlopen in de laatste mode.”

Ja, duh! Voor dat laatste hoef je niet voor gestudeerd te hebben. En voor de vraag die hij opwerpt bestaat al een antwoord in de huidige wetgeving : “nee, pedofilie wordt niet toegelaten.”

Goh, wat zou het prettig zijn als de politie zich ‘s wat minder op het speerpunt kapotte fietslampjes zou concentreren. Goh, wat zou het prettig zijn als kinderen beschermd zouden worden. Want kinderen zijn het.

Iedereen verdient een eerlijk proces, zeggen ze.
Wat mij betreft verdient iedereen tevens de kans op een natuurlijk proces.

1 thought on “Kinderprostitutie

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s