Werkdag

Er valt weinig te schrijven voor mij, want er is niets dat me bewogen heeft vandaag.
Of het moet de trein zijn. De trein die, krokusvakantie, 50 meter korter was dan normaal.
Daar stonden wij randstedelingen, ons van geen carnaval bewust, blauwgebekt op Lelylaan, te dringen voor de deuren.
Wizzl-cappucino’s hoog in de lucht, als fakkels. Geplette exemplaren spatten uiteen op het perron of vonden kieren in hemden.
Een man van stand met de Volkskrant in zijn hand zag zijn route versperd en verzuimde eerste klasse.
Daar stonden wij dus, in het handvatvrije gangpad, graaiend naar steun bij de eerste de beste bocht.
We bleven overeind en koekeloerden naar de file. De A4 scheen een parkeerterrein, de trein een aangeleerd domein voor bloedeloze zielen.
Zijn krant zat er niet in vandaag, in plaats daarvan de gouden vraag : “Zeg, mag ik straks een shagje van je pielen?”

2 thoughts on “Werkdag

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s